Motoblog

Zwyczajem polskich kierowców jest psioczyć na nadgorliwych policjantów. I chociaż wiele się mówi o złych nawykach kierowców, te schodzą jednak zawsze na dalszy plan. A tu okazuje się, że na dobrą sprawę to policjanci i tak nic nie robią, bo co rusz ktoś jedzie rozmawiając przez telefon, bez świateł, albo- niestety klasyk- po kilku głębszych (ależ nie, panie policjancie to tylko jedno piwo i to dwa dni temu).

Wszystko to razem sprawia, że obraz polskiego kierowcy do kolorowych nie należy, bo rozróżniamy nawet dwa rodzaje ograniczeń prędkości. Zalecana prędkość to według większości kierowców znak w czerwonym kółku, natomiast rzeczywiste ograniczenie prędkości to żółta skrzynka albo inny fotoradar, na przykład taki mobilny na trójnogu. Może więc grzech polskiego kierowcy jest tylko jeden? Na przykład głupota. Albo nieodpowiedzialność, bo w zasadzie w obu przypadkach wychodzi na to samo.

I tak ukłonem w stronę kierowcy jest dziwaczny wymysł „tolerancji” przy przekroczonej prędkości. Bo zgodnie z polskim prawem wolno przecież jechać dziesięć kilometrów na godzinę szybciej niż głosi znak. Absurd nad absurdy, bo jakże to: maksymalna prędkość to maksymalna prędkość plus dziesięć na godzinę? A i w tym marginesie wielu kierowców nie potrafi się zmieścić, co już zakrawa na absurd. Niestety, Polacy nie są aż tak dobrymi kierowcami, żeby jak na wyspie Man, znieść wszystkie ograniczenia prędkości.

Polscy kierowcy zdecydowanie nie doceniają zalet ekonomicznej jazdy. Mentalność przeciętnego polskiego kierowcy każe wdusić gaz do samej podłogi i próbować pedał przecisnąć na drugą jej stronę, hamować ostro, bo na ostatnią chwilę i wkręcać tak wysokie obroty, że silnik aż wyje i to wcale nie z radości. W ten sposób traci się nie tylko nerwy, ale można niemal na własne oczy zobaczyć ulatujące z kieszeni złotówki. Ekonomiczna jazda jest trendem, który Polski nie ominął, ale który nie trafił u nas na podatny grunt. Głównym grzechem kierowców jest całkowicie absurdalny styl: jeden samochód- jedna osoba, który w Szwecji czy Finlandii wywołuje niepohamowane zdziwienie. W takim systemie nawet najdroższa komunikacja zbiorowa jest tańsza od samochodu, a w większych miastach jest tak czy siak wygodniejsza i sprawniejsza. Nie umiemy też posługiwać się skrzynią biegów- zbyt późno wrzucamy wyższy bieg, powodując nadmierne zużycie paliwa. Nie znajduje też żadnego uzasadnienia grzanie samochodu na parkingu- i tak zagrzeje się jadąc, a kilka początkowych szarpnięć i tak nas czeka, i tak. Po drugie- to właśnie podczas grzania wozu na stojąco emitowana jest większość zabójczego czadu i znaczna ilość innych substancji szkodliwych, a korzyści z takiego postępowania są, wbrew powszechnej opinii, bardzo mizerne.

Zbliżają się wybory (jak zawsze) i pojawiają się śmieszne lub żałosne głosy wzywające do wpływania na ceny benzyny. Postanowiłem więc zająć się nieco sprawą ceny paliwa. Jedni wzywają do obniżenia marży, inni nawołują do zmniejszenia akcyzy, a ja pytam, na ile przełoży się to na kieszeń przeciętnego kierowcy. Odpowiedź jest prosta: prawdopodobnie wcale. Historia z benzyną jest podobna do niedawnej historii cukru. Producenci po prostu testują wytrzymałość klientów. Tak długo, jak będziemy kupowali paliwo, tak długo będzie ono drożało. A to wynika z prostego faktu, że Polacy nie potrafią korzystać z samochodów. Nie mówię tu nawet o ewenemencie w skali światowej pod tytułem „jeden samochód- jedna osoba” oraz „samochodem do kiosku”, ale także o lekceważącym podejściu do eco-drivingu. Zamiast oszczędzać to, co mamy w baku, jeździmy w korkach skokami, zamiast płynnie, zbyt późno zmieniamy biegi, nadużywamy klimatyzacji. Grzechów polskich kierowców jest więcej. A tu tymczasem marży już się nie da obniżyć, bo na niektórych stacjach w cenie benzyny stanowi ona dwa- trzy grosze na litrze. Akcyzę, owszem, teoretycznie można, ale wtedy trzeba by było podnieść VAT, albo akcyzę na coś innego, a sądząc po statystykach policyjnych, alkohol jest tak samo potrzebny jak paliwo (a może by tak podnieść karę za jazdę po pijanemu i dołożyć gratis dla pasażerów, który pozwolili wsiąść za kółko osobie po kilku głębszych?). Można też zmniejszyć akcyzę na paliwo, dajmy na to o złotówkę, a o trzy złote (oczywiście w przeliczeniu) podnieść na paczkę papierosów- zdrowiej i skuteczniej, ale to nadal nierozsądny pomysł.

Okres wakacyjny to czas, kiedy statystycznemu pojazdowi przybywa najwięcej kilometrów na liczniku. Każdy z przejechanych kilometrów ma jednak swoją cenę i to niekiedy dość pokaźną. Liczy się nie tylko paliwo na czas jazdy, ale także paliwo na stanie w korku, a schodzi go tam wcale nie tak mało jakby się mogło wydawać, liczą się przecież także przydrożne bary, toalety czy chociażby kawa. Wszystko to przemnożone przez liczbę postojów daje razem dość pokaźną kwotę. Warto przed wyruszeniem w podróż zaplanować sobie wszystko dokładnie i kilka razy przeliczyć, bo może się okazać, że podróż samochodem będzie nas kosztowała znacznie więcej niż byśmy mogli sobie wyobrażać. Ryzyko rośnie, jeśli jest spora szansa, że nasz pojazd po drodze będzie musiał wjechać na lawetę. Choćby z tego powodu warto wliczyć w koszty podroży także cenę wakacyjnego przeglądu, który może pomóc wcześniej wykryć usterkę i naprawić ją, zanim będzie to trzeba zrobić w drodze. Przy okazji warto wymienić lub uzupełnić płyny, co także wliczy się w koszty, ale poprawi komfort i bezpieczeństwo jazdy oraz może wpłynąć na koszt zużytego paliwa. Warto przy obliczaniu ceny paliwa wziąć pod uwagę, że otwarte okna to nawet siedem procent większe zużycie benzyny, bagażnik dachowy to wzrost nawet o jedną piątą a tylny bagażnik na rowery to przyrost o kolejne dziesięć procent. Jeszcze więcej paliwa potrzeba, jeśli zbyt późno zmieniamy biegi i nierówno jeździmy w korkach- wszystko to, choć pozornie bez znaczenia, może być generatorem całkiem poważnych kosztów podróży.

Samochód dla wielu z nas stał się czymś więcej niż tylko środkiem transportu- bardzo często jest to sposób na życie, i to zarówno zawodowe, jak też prywatne. Bardzo często to właśnie samochód jest najwygodniejszym środkiem transportu, ulubionym sposobem zwiedzania i najszybszym sposobem na dotarcie do wyznaczonego celu. O ile jednak w rodzinnym mieście nie jest to zazwyczaj wielki problem, o tyle czasem zwyczajnie nie opłaca się jechać na wakacje samochodem, ale na miejscu dobrze jest mieć własny pojazd do dyspozycji. Rozwiązaniem tego palącego problemu mogą być wypożyczalnie samochodów. Istnieje w Polsce kilka dość znanych sieci wypożyczalni, a poza tym w każdym większym mieście można znaleźć mniejsze wypożyczalnie. Cena wynajmu samochodu zależna jest od jego wielkości, pojemności silnika, okresu wynajmu, wieku i często także dodatkowych czynników. Oczywiście zasada jest prosta- im mniejszy samochód, a dłuższy okres wypożyczenia- tym niższa dobowa stawka. Jednak już to, jak szybko będzie się cena zmieniała jest kwestią bardzo silnie uzależnioną od tego w jakiej wielkości mieście chcemy wypożyczyć samochód, jaka jest tam konkurencja, a także, to jakie jest ryzyko, że jako tymczasowym dysponentom pojazdu, zostanie on nam skradziony. Wszystko to podlega raczej jedynie subiektywnej ocenie, więc cena za dobę waha się pomiędzy sześćdziesięcioma a niemal dwustu złotymi. Nie jest tak, że z wypożyczonym samochodem możemy pozwolić sobie na to samo, na co pozwalalibyśmy sobie z własnym. Dość często spotykanym ograniczeniem jest dobowy limit kilometrów przez dwie pierwsze doby. Jest to zabieg w głównej mierze marketingowy, choć zawsze szuka się dla niego innego uzasadnienia. Trzeba jednak pamiętać zawsze, że za pożyczony samochód w każdej sytuacji odpowiadamy jak za własny.

Samochód, jak wszystko, może się z czasem zacząć psuć. Wielu kierowców, którzy swoje doświadczenia zdobywało na maluchach, syrenkach czy polonezach wciąż lubi w garażu grzebać w samochodowych drobiazgach. Powiedzmy sobie szczerze jednak, że w nowoczesnym samochodzie niewiele można samemu zrobić. Nawet nie dlatego, że trzeb przy okazji zmienić sporo ustawień w komputerze pokładowym, ale choćby ze względu na zabudowany blok silnika. Wiele podzespołów nowoczesnych samochodów to bardzo zaawansowane technologicznie urządzenia wymagające od naprawiającego nie tylko doświadczenia i wprawy, ale także specjalnych narzędzi, często dostosowanych tylko i wyłącznie do jednej, konkretnej części w ściśle określonym modelu pojazdu. To oczywiście zmusza do korzystania z ASO, czyli autoryzowanych stacji obsługi.Zaraz, zaraz- ktoś powie- dlaczego od razu stacja musi być autoryzowana, przecież to tylko podnosi cenę usług. Abstrahując nawet od tego, że ceny napraw w stacji autoryzowanej nie są wyższe niż w „nieautoryzowanej”, to tym bardziej nie „tylko”. Podstawowym argumentem przemawiającym na rzecz wykorzystania właśnie możliwości autoryzowanej stacji naprawczej jest fakt, że autoryzację uzyskuje się przede wszystkim będąc odpowiednio wyposażonym, a dobry sprzęt, jak już mówiliśmy, jest niezbędnym elementem wyposażenia warsztatu. Argument drugi: ASO zazwyczaj ma ułatwiony dostęp do najwyższej jakości części zamiennych i to zarówno producenta części oryginalnych, jak i preferencyjne warunki zakupu zamienników. Koniec końców, nawet jeśli cena jest wyższa, to płaci się nie tyle za autoryzację, ile za jakość obsługi i świadczonych usług. ASO w przypadku nowych pojazdów jest jedynym rozsądnym wyjściem.